نانو شیمی درمانی که سلول های هدف آن تومور های سرطانی سرایت کرده به استخوان است

نانو شیمی درمانی که سلول های هدف آن تومور های سرطانی سرایت کرده به استخوان است

کد خبر: ۶۰۷۱۰۱

تاریخ انتشار: ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۷

به دنبال یافتن درمانی جدیدی برای سرطان سینه، محققان موفق به طراحی نانو ذراتی (نشان داده شده به رنگ قرمز) شدند که به عنوان حامل مواد دارویی به تومورهای سرایت کرده به استخوان‌ها، عمل می‌کنند. براساس این استراتژی، که در دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن توسعه یافته است، عامل‌های شیمایی و درمانی به محیط حفاظت شده استخوان رسیده و به آن نفوذ می‌کنند. از این رو اثر عوارض جانبی و سمیت داروهای شیمیایی به حداقل می‌رسد.

نانو ذرات تولید شده می‌توانند به طور مستقیم، دارو‌های شیمی درمانی را به سلول‌های توموری که به استخوان‌ها گسترش یافته‌اند، منتقل کند. دانشمندان با تعبیه سلول‌های سرطان سینه انسانی در موش‌ها، و اعمال شرایط برای شبیه‌سازی با مقاومت استخوانی، نشان دادند که این روش درمانی به خوبی موجب مرگ تومور‌ها، کمتر شدن تخریب استخوانی و همچنین محافظت از سلول‌های سالم می‌شود.

دکتر کاترین ویباچر می‌گوید: “برای زنان مبتلا به سرطان سینه پیشرفته، در ۷۰ درصد از موارد بیماری به استخوان‌ها سرایت می‌کند که موجب درد، شکستگی و از بین رفتن استخوان‌ها می‌شود. اگر تومور به ستون فقرات برسد، می‌تواند موجب فلج شدن فرد شود. در حال حاضر اگر سرطان سینه به استخوان برسد، هیچ درمانی برای آن وجود ندارد، بنابراین نیازمند توجه جدی به توسعه سریع این روش برای درمان بیماران وجود دارد.”

انتقال سلولهای سرطانی به استخوانها

محققان نشان دادند که سلول‌های سرطان سینه که به استخوان‌ها گسترش یافته‌اند، مولکول‌هایی بر روی سطح خود منتقل می‌کنند که مانند نوار چسب بوده و به چسبیدن تومورها به استخوان کمک می‌کند. این مولکول‌های چسبنده که بر روی سطح می‌نشینند، با نام osteoclast ها شناخته می‌شوند. این ترکیبات مسئول ساخت مجدد استخوان‌ها هستند. در استخوان‌های سالم، osteoclast ها دور استخوان‌های قدیمی‌تر و فرسوده را پوشانده و استخوان‌های جدید را می‌سازند. ویباچر، پزشک مرکز سرطان Siteman در بیمارستان Barnes-Jewish و استاد دانشگاه Washington، می‌گوید: “در بیمارانی که سرطان به استخوان سرایت کرده است، تومورها بیش از استخوان‌ها، osteoclast ها را جذب کرده و عمدتا باعث به وجود آمدن حفره‌هایی در استخوان می‌شوند. این حفرات محلی مناسب برای رشد بیشتر تومورها هستند.”

این همکاری‌ها، منجر به طراحی یک نانو ذره‌ای شده است که با مولکول‌های چسبیده به استخوانٍ، به شکل داروی سرطان docetaxel (یک داروی شیمی درمانی)، رفتار می‌کند. این مولکول‌های چسبنده، نانو ذرات را قادر می‌سازند که به محیط ماتریسی محافظت شده استخوانی، به تقلید از نحوه گسترش سلول‌های سرطانی، نفوذ کنند. نتیجه این تحقیقات دستیابی به یک روش رسانش دارو است که در آن، مادامی‌که مولکول‌های چسبنده با تومور تماس نداشته باشند، دارو توسط نانو ذرات به صورت محصور شده باقی می‌ماند. در ادامه نانو ذرات به طور مستقیم به سطح سلول متصل شده و تخلیه دارو به درون سلول سرطانی را انجام می‌دهند. 

منبع:

https://www.azonano.com/news.aspx?newsID=35837

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *