کنترل دیوایس مبتنی بر فناوری اینترنت اشیا با مغز

محققان دانشگاه براون با همکاری شرکت «بلک راک میکروسیستم»، پروژه‌ای را با کمک رابط کاربری مغز ـ کامپیوتر (BCI) گسترش داده‌اند که  به شما اجازه می‌دهد دیوایس‌های اطراف خود را که تحت فناوری اینترنت اشیا هستند، کنترل کنید.

این شرکت منتظر تاییدیه از طرف سازمان غذا و داروی آمریکاست تا پس از دریافت گواهی‌های لازم، این محصول را روی افراد داوطلب آزمایش کند و پس از سپری کردن این مرحله، آن‌ را به‌عنوان یکی از اولین دستگاه‌های تجاری در حوزه سلامت دیجیتال به فروش برساند.

رابط کاربری مغز ـ کامپیوتر (BCI) چیست؟

رابط کاربری مغز – کامپیوتر به افراد معلول این امکان را می‌دهد که بتوانند تلویزیون، کامپیوتر و ویلچرهای خود را به کمک افکارشان کنترل کنند. پروژه‌ای که محققان در حال گسترش آن هستند به این افراد اجازه می‌دهد که بتوانند کنترل تمام دیوایس‌های اطراف خود را که تحت اینترنت اشیا هستند، به‌دست بگیرند.

«کرپلکس سری دابلیو» نام پردازنده بی‌سیمی است که در داخل این محصول به ارزش ۱۵۰۰۰ دلار قرار گرفته است؛ البته این اولین پردازنده برای بی‌سی‌آی نیست که توسط کمپانی برین‌گیت طراحی شده است. برین‌گیت شرکتی است که هدف اولیه آن ارائه فناوری‌های نوین برای کمک به بهبود مشکلات فیزیکی افراد است؛ اما این شرکت در حال حاضر قصد دارد با معرفی این محصول گام را فراتر گذاشته و به افراد معلول این امکان را بدهد که بتوانند با دیوایس‌ها ارتباط برقرار کرده و آنها را از طریق افکارشان کنترل کنند.

پردازنده بی‌سیم «کرپلکس سری دابلیو» قادر است به‌صورت ۹۶ کاناله فرآیند بی‌سی‌آی را انجام دهد و اولین محصول تجاری است که می‌تواند یک سیگنال عصبی را پس از تشخیص و تبدیل آن به دیجیتال، به‌صورت بی‌سیم برای گیرنده ارسال کند.

شاید سوالی که برایتان پیش آمده باشد این است که «چگونه مغز می‌تواند این کار را انجام دهد؟» سیگنال‌های الکتریکی مغز شما جمع‌آوری و از طریق یک کابل به بخش دیگر جمجمه متصل می‌شود؛ این تعریف به تمام بخش‌های مغز بسط داده می‌شود که آن را پردازش کاربری سیگنال می‌گویند.

رابط کاربری که اطلاعات مغز شما را می‌خواند، در اصطلاح «نوار صابونی» می‌نامند. نوار صابونی توسط الکترودهای سیمی روی جمجمه قرار گرفته و به مغز متصل می‌شود.

به غیر از خواندن اطلاعات مغز، این رابط کاربری همچنین می‌تواند سیگنال‌های الکتریکی ضعیفی که از طرف اعصاب فرستاده می‌شوند را تقویت کند؛ سپس این سیگنال‌های الکتریکی به مدارات خاصی فرستاده می‌شوند تا به اطلاعات تبدیل شوند.

شاید با خود بگویید این پدیده شبیه به انتقال اطلاعات از اینترنت به لپ‌تاپ و نمایش آن روی صفحه نمایش است؛ هنگامی که داده‌ها به‌دست می‌آید، دستگاه آن را از مغز به دیوایسی رادیویی می‌فرستد که پرتو ساطع‌شده از آن توسط گیرنده‌ها دریافت می‌شود.

سرعت انتقال داده‌ها ۴۸ مگابیت بر ثانیه است؛ اگر بخواهیم آن را در مقام مقایسه قرار دهیم، لازم است اشاره کنیم که این مقدار برابر با پرسرعت‌ترین خطوط اینترنت در ایالات متحده آمریکاست.

این دستگاه با باتری کار می‌کند و به ۳۰ میلی‌وات انرژی نیاز دارد؛ این مقدار کسری از مقدار انرژی است که گوشی‌های هوشمند امروزه از آن استفاده می‌کنند.

این وسیله اولین رابط کاربری بین مغز و کامپیوتر نیست؛ دانشمندان رابط‌های دیگری نیز در گذشته طراحی کرده‌اند، اما این برای اولین‌بار است که دستگاهی می‌تواند در اندازه مگابیت داده‌ها را بین مغز و کامپیوتر جابه‌جا کند.

اگرچه این دیوایس می‌تواند ۱ ترابایت داده را در روز منتقل کند، اما این مقدار در مقایسه با حجم داده‌ای که در مغز ساخته می‌شود، بسیار اندک است.

با این حال، این دستگاه که به‌صورت بی‌سیم روی سر قرار می‌گیرد، یک گام رو به جلو در حوزه ارتباط بین مغز و کامپیوتر است. ارتباط انسان و ماشین هدفی است که دانشمندان سخت روی آن کار می‌کنند تا بدان دست یابند.

محققان در تلاشند این تکنولوژی را به قدری توسعه دهند که بتوانند با قرار دادن ایمپلنتی در داخل بدن، بین کامپیوتر و مغز انسان ارتباط برقرار کنند و روش‌های امروزی که در آن کلاه‌های مخصوص، سیم و الکترود است را کنار بگذارند.

More from سیدمحمدرضا رزم آرا

میکروسکوپ پوشیدنی

محققان دانشگاه UCLA و تیم Verily به‌همراه بخش علوم زیستی شرکت آلفابت،...
مشاهده مطلب

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *