«چارچوب بندی» را کنار بگذارید

طبق پژوهش های منتشر شده، باوجود این که چارچوب بندی (framing) از بین نرفته است، برچسب چارچوب بندی عمومی که معمولاً در تحقیقات حوزه ارتباطات استفاده می شود، باید کنار گذاشته شود.

«مایکل کاسیاتور» (Michael Cacciatore)، استادیار دپارتمان تبلیغات و روابط عمومی دانشکده روزنامه نگاری و ارتباطات جمعی «گریدی» (Grady College of Journalism and Mass Communication) استدلال می کند که به جای استفاده از برچسب، محققان رسانه ها باید بین فرآیندهای مختلفی که معمولاً با یکدیگر در زیر یک چتر می آیند، تمایز قائل شوند. هدف این است که روش های میان مفاهیم مختلف اما مرتبط، جدا شوند.

وی گفت: «در جهان دیجیتالی شونده، ما بیشتر در حال حرکت به سوی نشانه های غیر کلامی و بصری هستیم، بنابراین روشی که در آن اطلاعات یکسان به طرق مختلف ارائه می شود، بر اینکه مخاطبان چگونه اطلاعات را پردازش کنند، تأثیرگذار است. در عصر اینترنت، این رویکرد، به اینکه چگونه رسانه ها می توانند به طور مؤثری پیام ها را بین مخاطبانی که تمایل به دنبال کردن پیغام های همگن دارند، وابسته شده است.»

همچنین افزود: این امر با اطلاعات ارائه شده به منظور متقاعد کردن، متفاوت است و باید بین آنها نیز تمایز قائل شویم.

این دو نوع چارچوب بندی به عنوان چارچوب بندی مبتنی بر هم ارزی و چارچوب بندی مبتنی بر تأکید شناخته می شوند: هر دوی آنها به روشی که اطلاعات به مخاطبان ارائه می شود دلالت دارد.

کاسیاتور گفت: «اینجاست که زمینه مهم می شود.» این بدین معنی است که وقتی ماده ی یکسان به طور متفاوتی نشانه داده یا ارائه می شود، پاسخ های متفاوت مختص چگونگی دسته بندی اطلاعات را تضمین می کند.

چارچوب بندی تبدیل به یک عبارت کلی شده که برای توصیف همه ی اثرات رسانه های قانع کننده استفاده می شود. این رسانه ها از هدف اصلی خود که طبق مقالات یعنی روش های مختلفی که رسانه ها اطلاعات مشابه را ارائه دهند، منحرف شده اند.

در حال حاضر، چارچوب بندی به عنوان یک مفهوم محبوب در کلاس های تئوری آموزش داده می شود و در بسیاری از رشته های دانشگاهی کاربرد دارد. کاسیاتور می گوید برنامه های روبنایی مدرن در پژوهش های ارتباطات، منحبر به این شده که محققان عبارات یکسان را به کار ببرند اما فرآیندهای مختلف را مفهوم سازی کنند.

او بیان کرد: «این مقاله تماماً درباره ی تنها مفهوم چارچوب بندی در ارتباطات است و باور ما را بیان کرده که این روزها یک مشکل با این مفهوم وجود دارد؛ در درجه ی اول اینکه چارچوب بندی از تعریف اصلی خود دور شده است. این مفهوم به طرز عجیبی از زمانی که با مفاهیم دیگر مانند دستور کار و اولویت بندی و دیگر عناصر اقناعی عمومی ارتباطات ترکیب شده، گسترده شده است.»

این پژوهش در نسخه ی چاپی مجله ارتباطات جمعی و جامعه چاپ شده است.

 

منبع

این مطلب را به اشتراک بگذارید

More from نرگس ایمانی

قلم تشخیص دهنده سرطان

محققان در دانشگاه واشنگتن ، میکروسکوپ کوچکی را توسعه داده‌اند که می‌تواند...
مشاهده مطلب

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *