عمر طولانی‌تر یا عمر سالم‌تر؟!

عمر طولانی‌تر یا عمر سالم‌تر؟!

کد خبر:۶۰۶۰۸۵

تاریخ انتشار:۲۱ آگوست

عمر طولانی‌تر یا عمر سالم‌تر؟!

مواد شیمیایی حاصل از باکتری‌های روده باعث پویایی طول عمر موجودات می‌شوند. این مواد که با نام اندول‌ها شناخته می‌شوند، به کرم‌ها، پرندگان و موش‌ها کمک می‌کنند که عمر مفید بیشتری داشته باشد. نویسنده اصلی این مقاله دانیل کالمن (Daniel Kalman)   و همکارانش در این رابطه از واژه “عمر سلامت” استفاده کرده است. عمر سلامت مدت زمانی است یک انسان یا حیوان می‌تواند به صورت فعال زنده بماند و در مقابل تنش‌ها مقاومت کند.

کالمن می‌گوید:” اینکه یک دارو بتواند طول عمر را افزایش دهد، موضوعی مشخص است. در این پژوهش تمرکز اصلی بر این است که موجود عمر سالمی داشته باشد نه اینکه لزوما عمر طولانی‌تری داشته باشد. ما به فهم بیشتری از عمر سلامت احتیاج داریم. با درمان‌های پزشکی انسان‌ها مدت طولانی‌تری عمر می‌کنند. اما این عمر طولانی در شرایطی که شما در ضعف و ناخوشی به سر ببرید، مطلوب نیست. همچنین بار مالی بیماری‌های مربوط به کهولت سن بر سیستم بهداشت در دهه‌های گذشته رو به افزایش است.”

علاقه و توجه به تاثیر میکروب‌هایی که در بدن زندگی می‌کنند در سال‌های اخیر روبه افزایش است. مطالعاتی که در این زمینه روی موش و انسان انجام شده‌است نشان داده با افزایش سن طیف باکتری‌های بدن کاهش می‌یابد.

کالمن در این مورد می‌گوید:” ما راجع به تاثیر هریک از این طیف‌های باکتریایی چیزی نمی‌دانیم ولی اکنون سرنخ بزرگی راجع به سازوکار آن‌ها داریم.”

اندول این سرنخ بزرگ است. اندول به وسیله گروهی از باکتری‌ها بر اثر شکستن اسیدآمینه تریپتوفان به وجود می‌آید. این ترکیب بسته به غلظتش بوی بدی دارد. اندول و ترکیبات شیمیایی مشابه در گیاهانی مانند بروکلی و کلپ وجود دارند. یکی از ترکیبات مشابه اندول، اکسین است. اکسین هورمون رشد گیاه است و برای جست و جوی نور و ریشه‌زنی گیاه مورد نیاز است.

کالمن قبلا ثابت کرده بود که اندول و ترکیبات شیمیایی مشابه توسط باکتری اشریشاکلی تولید می‌شوند. این ترکیبات در موش و کرم الگانس باعث مقاومت نسبت به استرس و عفونت می‌شوند. کرم الگانس جانور مدل مناسبی برای مطالعات پیری است. مطالعات فراوان روی این جانور منجر به کشف گروهی از ژن‌ها گردیده‌است که نقش مهمی در تعیین عمر جاندار دارند. تعدادی از این ژن‌ها در مسیر سیگنالینگ انسولین نقش دارند.

کرم‌ها به طور معمول باکتری‌ها را می‌خورند. پژوهشگران به کرم‌های الگانس باکتری‌هایی با توانایی تولید اندول خوراندند و آن‌ها را با کرم‌هایی با رژیم غذایی باکتری‌هایی ناتوان در تولید اندول، مقایسه کردند. کرم‌های پیرتر زمان کمتری را برای تحرک مصرف می‌کنند. آن‌ها توانایی بلع راحتی ندارند و به عوامل استرس‌زا حساس‌ترند. گرچه اندول نتوانست در افزایش حداکثر میزان عمر نقشی داشته باشد اما توانست تحرک کرم‌ها را بعد از سن ۱۵ روزگی افزایش دهد. همچنین قدرت بلع و مقاومت کرم‌ها را نسبت به استرس گرمایی بهبود بخشید. کرم‌ها به طور کلی بعد از سن ۵ روزگی توانایی تولیدمثل ندارند، اما کرم‌های با رژیم غذایی اندول تا حدود ۱۲ روزگی زایا بودند. این تاثیرات در پشه درازوفیلا هم به اثبات رسید. در موش‌های پیر (۲۸ ماهگی) اندول در حفظ وزن موش‌ها و درجه فعالیت‌شان تاثیر مثبتی دارد. در موش‌های جوان‌تر اندول بقای موش‌ها را پس از مجاورت به اشعه کشنده طولانی‌تر کرد.

کالمن در ارتباط با اندول می‌گوید: “اندول همانند یک پیام‌رسان باستانی است که تعیین می‌کند گیاه چگونه رشد کند، باکتری‌ها چگونه با یکدیگر صحبت کنند و چگونه باکتری‌ها و گیاهان با ما سخن بگویند و هموستاز مناسب دستگاه ایمنی ما را تضمین کنند. با این حساب جای تعجب نیست که این مولکول برای ما حیات‌بخش باشد.”

 

منبع : مجله PNAS

https://www.sciencedaily.com/releases/2017/08/170821151052.htm

کلمات کلیدی
, ,
More from نگار نصراللهی

آیا نانوذرات می‌توانند در روند بهبود زخم موثر باشند؟

کد خبر:۶۰۲۱۱۱ آیا نانوذرات می‌توانند در روند بهبود زخم موثر باشند؟ تیم...
مشاهده مطلب

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *