آیا نانوذرات می‌توانند در روند بهبود زخم موثر باشند؟

آیا نانوذرات می‌توانند در روند بهبود زخم موثر باشند؟

کد خبر:۶۰۲۱۱۱

آیا نانوذرات می‌توانند در روند بهبود زخم موثر باشند؟

تیم تحقیقاتی آلبرت اینشتین پاسخ می‌دهد: بله! می‌تواند تا ۵۰ درصد سریع‌تر، این روند را بهبود بخشد.

نانوذرات درمانی که به‌صورت رویکردی آزمایشی مورد بررسی قرار گرفته است نشان داده، نانوذرات می‌توانند روند بهبود زخم را نسبت به حالت عادی دو برابر سریع‌تر کنند. آزمایش‌ها بر روی موش‌ها این موضوع را به تایید رسانده است و پژوهشگران قرار است به‌زودی این آزمایش‌ها را بر روی خوک‌ها نیز انجام دهند، چرا که ساختار پوست خوک به ساختار پوست انسان شباهت بیشتری دارد. اگر نتایج این آزمایش مشابه نتایج آزمایش روی موش‌ها باشد، نانوذرات درمانی می‌‌تواند برای بهبود انواع زخم‌ها مانند زخم‌های حاصل از جراحی،  زخم‌های مزمن، بریدگی و سوختگی‌ها موثر باشد.

بهبود زخم فرآیند پیچیده‌ای متشکل از مهاجرت انواعی از سلول‌ها به حاشیه آسیب بافتی است. پژوهشگران دریافتند آنزیمی به نام fidgetin-like2  که با اختصار FL2  نشان داده می‌شود، نرخ مهاجرت سلول‌های پوستی به سمت زخم را برای بهبود کاهش می‌دهد. FL2  متعلق به خانواده‌ای از آنزیم‌ها است که نقش مهمی در عملکرد و توسعه سلولی بافت دارند. بررسی‌های ایمونوفلوئورسانس نشان دادند که این آنزیم به‌‌طور طبیعی در حاشیه قطبی‌شده سلول‌ها حضور دارد. در این ناحیه تنظیم پویایی در بازآرایی میکروتوبول‌های اسکلت سلولی برای حرکت سلولی رخ می‌دهد.

مولکول‌های RNA کوچک خاموش‌کننده که به اختصار با  siRNA نشان داده می‌‌شوند، می‌توانند با اتصال به RNA  پیامبر این پروتئین و سرکوب آن، تولید آنزیم را متوقف کنند. اگر این آنزیم سرکوب شود مهاجرت سلولی برای بهبود زخم بیشتر می‌شود. مشکل عمده در این مسیر تخریب زودهنگام  siRNA  است. به بیان دیگر قبل از اتصال جفت بازی siRNA  به مولکول mRNA  بیان‌کننده آنزیم، تخریب صورت می‌گیرد. به همین منظور حاملی برای قرارگیری این مولکول در محل زخم باید در نظر گرفته شود.

تیم تحقیقاتی کالج پزشکی آلبرت اینشتین از دانشگاه Yeshiva  نانوذراتی را توسعه دادند که می‌تواند مولکول‌های حساس را بدون اینکه دچار آسیب شوند، به هدف بافتی خود برسانند. این نانوذرات حامل مولکول‌های  siRNA در درمان دو نوع از آسیب‌های پوستی شامل سوختگی و بریدگی در موش‌ها مورد بررسی قرار گرفتند.  دیود شارپ که یکی از راهبران این پروژه تحقیقاتی است، می‌گوید: با استفاده از این روش درمانی نه‌تنها مهاجرت سلولی، بلکه تعیین اینکه سلول‌ها در چه زمانی چه عملکردی دارند، قابل پیش‌بینی است. او همچنین اشاره می‌کند که بازسازی بافت جدید به‌طور طبیعی رخ می‌دهد؛ به طوری که شاهد رشد فولیکول‌های مو  و شبکه کلاژنی حمایت‌کننده در محل زخم هستیم. این روش درمانی تحت لیسانس شرکت توسعه‌دهنده‌اش به نامMicrocures   که دیود شارپ به‌عنوان مدیر علمی در آن فعالیت دارد، به ثبت رسیده است. همچنین نتایج این بررسی در مقاله‌ای به نام «آنزیم شبه‌فیدجتین ۲: میکرولوله‌ای تنظیم‌کننده برای بهبود زخم» در مجله علمی Journal of Investigative Dermatology به چاپ رسیده است.

 

منبع:

http://newatlas.com/nanoparticles-wounds-heal-faster/36780/

More from نگار نصراللهی

زندگی‌نامه پردیس ثابتی( زیست‌ شناس ، عضو هیات علمی دانشگاه هاروارد) ـــ قسمت اول

 کد خبر: Z_60217  پردیس ثابتی( زیست‌ شناس ، عضو هیات علمی دانشگاه...
مشاهده مطلب

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *