آیا ما تفکراتمان را انتخاب می‌کنیم؟

آیا ما تفکراتمان را انتخاب می‌کنیم؟

کد خبر: ۶۰۹۰۶۲

تاریخ انتشار: ۲۴ نوامبر ۲۰۱۷

آگاهی هدایت کننده‌ی ذهن انسان نیست

هرکسی می‌داند که آگاهی چگونه حسی است: یک احساس بدیهی از معرفت شخصی است که به ما حس مالکیت و کنترل اندیشه‌ها، احساسات و تجربیات روزانه را می‌دهد.

بسیاری از کارشناسان معتقدند آگاهی را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد: تجربه‌ی ناشی از آگاهی( یا معرفت شخصی) و محتوای آگاهی که شامل اندیشه‌ها، باورها، حواس، ادراکات، اهداف، خاطرات و احساسات می‌شود.

به راحتی می‌توان فرض کرد این محتویات آگاهی به نوعی توسط معرفت شخصی ما ایجاد و کنترل می‌شوند؛ پس تا زمانیکه ما فکر نکنیم اندیشه‌ها به وجود نمی‌آیند.

اما در یک مقاله‌ی پژوهشی جدید چاپ شده در ژورنال Frontiers of Psychology ثابت می‌شود که این فرض نادرست است.

بنا به آنچه که در این مقاله آمده است، معرفت شخصی ایجاد‌کننده و کنترل‌کننده‌ی احساسات، باورها و ادراکات نیست. در عوض، محتوایات آگاهی با استفاده از سیستم‌های سریع، مؤثر و غیر آگاه در پشت صحنه ایجاد می‌شوند. تمام این اتفاقات بدون دخالت معرفت شخصی ما انجام می‌شوند.

به طور کل می‌توان گفت ما آگاهانه افکار و عواطف خود را انتخاب نمی‌کنیم بلکه از این انتخاب آگاه می‌شویم.

اگر این موضوع به نظرتان عجیب می‌آید، به این نکته توجه کنید که چگونه ما آغاز هر صبح را حس می‌کنیم، در حال حاضر چگونه افکار و عواطف (مثبت و یا ناخوشایند) در ذهن‌ ما شکل گرفته‌اند و اینکه چگونه دیدن رنگ‌ها و شکل‌ها به اشیاء معنی دار و خاطره برانگیز تبدیل می‌شوند؛ بی آنکه ذهن آگاه ما کاری انجام داده باشد.

توجه کنید که تمام فرآیندهای نوروپسیکولوژیکی لازم برای حرکت بدن شما و یا کنار هم چیدن کلمات برای ساخت جملات،  بدون دخالت معرفت شخصی انجام می‌شوند. در مقاله‌ی ذکر شده، باور بر این است که فرآیندهای مسئول ایجاد محتوای آگاهی نیز بدون دخالت معرفت انجام می‌شوند.

محتویات این مقاله بر اساس تحقیقات صورت گرفته بر روی اختلالات روانشناختی و روانشناسی و همچنین مطالعات علوم اعصاب‌شناختی جدید با استفاده از هیپنوتیزم، بیان شده است.

آزمایش هیپنوتیزم و آگاهی

در مطالعاتی که با استفاده از هیپنوتیزم صورت گرفته، مشاهده شده است که حالت روحی، افکار و ادراک شخص می‌تواند به شدت با تلقین تغییر ‌کند.

در اینگونه مطالعات، شرکت کنندگان طی القای هیپنوتیزم، به تمرکز ذهنی رسیده و برای جذب حالات آماده می‌شوند. سپس برای ایجاد تغییر در ادراک و افعالشان به آن‌ها پیشنهاداتی داده می‌شود.

برای مثال در یکی از آزمایش‌ها، محققان فعالیت مغز شرکت کنندگان را به هنگام بالا بردن بازوی خود در سه حالت عمدی، غیر عمدی( با استفاده از بالابر) و همچنین در حالت پاسخ به هیپنوتیزم ضبط کردند.

بر اساس نتایج به دست آمده، در حالت غیر عمدی و تحریک به وسیله‌ی یک عامل بیگانه، ناحیه‌های مشابهی از مغز فعال بودند ولی ناحیه‌ی فعالیت مغز در حالت عمدی با دو حالت دیگر یکی نبود.

در نتیجه پیشنهاد هیپنوتیزم را می‌توان به عنوان وسیله‌ای برای انتقال یک ایده یا باور دانست که اگر پذیرفته شود، آنگاه قدرت تغییر ادراک و رفتار فرد را خواهد داشت.

محاسباتی که انجام شده است سوالاتی را در مورد مفاهیم اختیار و مسئولیت شخصی به وجود می‌آورد. از جمله اینکه اگر آگاهی محتوای روایت شخصی ما را که منعکس کننده‌ی افکار، حواس، احساسات ،رفتار و تصمیماتمان هستند، کنترل نکند، آنگاه شاید ما نباید مسئول آن‌ها باشیم. اما در کل ما نباید تنها به دلیل اینکه آگاهی در پس تمام این اتفاقات قرار می‌گیرد، مفاهیم مهم روزانه‌ی خود مانند مسئولیت پذیری و اختیار را نادیده بگیریم.

منبع:

https://sciencealert.com/research-finds-it-might-not-be-consciousness-that-drives-the-human-mind

 

More from آیتک تبریزی

روش جدید برای افزایش ذخیره‌سازی انرژی خورشیدی تا ۳۰۰۰ درصد

محققان با الهام گرفتن از گیاهان موفق به ساخت الکترودی شدند که...
مشاهده مطلب

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *